Verslag recensentendag 2008

Recensentenfeest De Leeswolf en Leeswelp

Op donderdagavond 10 april organiseerde de redactie van De Leeswolf en De Leeswelp een recensentenfeest in het Cultureel Congrescentrum Elzenveld in Antwerpen. De bedoeling was om, voor het eerst sinds lang, het glas te heffen op een jarenlange succesvolle samenwerking met de vele recensenten waar de twee tijdschriften op steunen. Daarnaast vormde de avond een uitgelezen mogelijkheid om de balans op te maken van het tijdschrift zelf, dat in de loop der jaren tenslotte een sterke evolutie heeft ondergaan en met de nieuwe site ondertussen ook een waardige virtuele pendant heeft gevonden. Bovendien kon hierbij ook worden stilgestaan bij de plaats van De Leeswolf en De Leeswelp in de literaire kritiek. De avond startte met een hartelijke ontvangst door de redactieleden. Daarna volgde het officiële gedeelte van de avond, die ingeluid werd door hoofdredacteur Jen de Groeve, die de talrijke aanwezigen verwelkomde, de nodige toelichtingen gaf bij de aanleiding van het feest, en een oprecht woord van dank uitte tegenover de recensenten. Haar welkomstwoord werd gevolgd door een speech van 'Yang'-redacteur (en natuurlijk ook Gouden Uil-winnaar) Marc Reugebrink over de staat van de actuele literaire kritiek. Zijn speech (die u hier integraal kan lezen) vormde tegelijk een pleidooi voor een kritiek die standpunten durft in te nemen, maar zich bewust blijft van zijn eigen, onvermijdelijk ideologisch getinte uitgangspositie. Het sluitstuk van het spreekgedeelte werd verzorgd door Bart Van Loo, schrijver en sinds jaar en dag zelf recensent van De Leeswolf. Van Loo zorgde met zijn feestelijke lofrede (hier te lezen) voor een persoonlijke en humoristische noot, die een goede inleiding vormde voor het officieuze gedeelte van de avond. Die bestond uit een receptie met smakelijke hapjes en drankjes, geserveerd door ijverige obers die de glazen permanent gevuld hielden. Een perfecte gelegenheid kortom om met behulp van de naamplaatjes een gezicht te kunnen plakken op de bekende namen van redactieleden en mederecensenten. En om een gesprek aan te vatten over jeugd- of volwassenenliteratuur, filosofie, theologie, pedagogiek, handwerk, de smaak van de kleine crème bruleetjes, of eender welk ander onderwerp dat voorhanden is op zo'n avond.

Omdat diehard Leeswolven nu eenmaal pas tegen middernacht hun ware gedaante aannemen, ging een groepje overblijvers na het feest nog op zoek naar een café waar iedereen binnen kon (en mocht). Dat café werd de Crossroads, dat betaalbaar bier schenkt in een archetypisch bluesy decor, met fake nummerplaten, gesigneerde foto's van oude rockers, en een kleverige toog van waaruit geen enkele klok zichtbaar is om je te vertellen dat het al veel, véél te laat is.